3 Şubat 2009 Salı

Devalarım.

Efenim yoğun rekabetin yaşandığı alanlardan biri de mide ilaçları ligi. Yaklaşık 10 yıl önce ülser başlangıcı teşhisi konulduğundan beri çeşitli mide şrupları ile muhattap oldum uzun süre. nitekim şükür ki, ağrılarım son beş yıldır kendini göstermiyor. bu süreç içinde on yıldan uzun bir süredir, stres kelimesini hayatımdan çıkartmak üzere yaşamımı idame ettirdim. Doktorların ısrarlı tavsiyeleriydi elbette bu. Güleryüzlü olup, bir çok olaya "kafa takmama" durumu biraz da mecburiyetten hayatımın bir parçası oldu. neyse efenim bu süreç içerisinde kullandığım çeşitli mide ilaçları da, birinin arabasına isim koyup insanlaştırması ya da bilgisayarıyla kanka muhabbeti yapması gibi intaka maruz kaldı. Ağırlıklı olarak kullandığım üç şuruba buradan değineceğim biraz. Buyrunuz;

Talcid;

Efenim mide ağrısı deyince ilk akla gelen ilaç Talcid'tir muhakkak. turuncu çizgili beyaz kutusu, ilginç tadı ile genelde "ekşime" diye tabir edilen durumlarda kullanılması önerilir. Ağrıları geçirme konusunda yetersiz bulmama rağmen ekşimeden dolayı kusma raddesine gelmeyi engelleyip rahat yemek yemenin önünü açabilen bir ilaçtır. O biraz görev adamı gibidir. Yani diyelim sağ kanatta oynuyordur takımda, o bölgedeki görevini en iyi şekilde yapmaya çalışır. takımın geri kalanının ona uyup uymaması ile pek ilgilenmez. biraz da medyatik düşünür elbette. Akşam yorum programlarında "takım kötüydü ama talcid sağ kanatta hatasızdı" sözleriyle onore edilmeyi düşünür içten içe. Taım 3-1 kaybetmiş pek önemsemez. "Ben işimi yaparım abi" deyip çekilir. İşini de iyi yapar allah var yukarda. yine de ben, kendi rahatsızlıklarım için pek bir fayda bulamadım Talcid'ten.

Rennie

İsminde bile bir sıcaklık var arkadaş. Rennie, kesinlikle Talcid'ten daha başarılıdır. En azından benim durumumdakiler için. Ekşime konusunda da çok başarılıdır, stresten kaynaklı mide sancılanmalarında da. Kıvır kıvır kıvranmayı kesebilir. Yardımsever bir modern kültür bireyidir aslında. Güleryüzlü ve entelektüel. Kendini büyük görmeyen, ayağını yorganına göre uzatan ihtiyaç olduğunda bir telefon edildiğinde "hemen geliyorum abi" diye yardıma koşan kötü gün dostlarındandır. Elbette Rennie sosyal hayat kuralları gereği kendisi yardım istediğinde aynı fedakarlığı karşı taraftan da bekler.

Gaviscon

Bu arkadaş benim için en kıymetli öğelerden biri. Eğer bugün mide ağrılarımdan kurtulmuş görünüyorsam bunun tek müsebbibi Gaviscon isimli, tıbbın geldiği son noktadır. Nazarımda bir özgürlük savaşçısı ve William Wallace'tır. Sanki son nefesini verirken bile mikroplara kılıcını sallayıp mide için özgürlük davasına bağlı kalarak "Freeeeeeeeedom" diye bağıracakmış gibi. Onunla aramızda çok büyük bir bağ var. hiç bir zaman kendisi hakkında kötü düşünmem. Üstelik bilinen tek bir yan etkisi bile yoktur. Görünüşünün spremleri andırdığı söylenir mide ağrısı dayanışma gruplarında en fazla. En kötü günlerimde, berbat ağrılarımda kayıtsız şartsız, rennie gibi karşılık beklemeden yanımda hazır bulunan, midemin özgürlüğü için ölesiye dövüşen bir halk kahramanı. Çünkü onun bir davası var. Özgürlük peşinde. Onurlu ve başı dik. Zaten ingiliz bir tıpçı onun için "Sadece yüzyılda bir büyük ilaçlar çıkar. Bu yüzyılda da onu türkler çıkardı" demiş ama kendinden bir haber Leyla'nın tekiymiş herhalde. Zaten muhtemelen alkolden sonra da rahat bir gece geçirmeyi sağladığı için, bu kadar içtikten sonra sızmadan önceki son sözleri herhalde abinin. Herkese iyi akşamlar diliyorum.

4 yorum:

jade dedi ki...

talcid benimde başucu ilacım, geçmiş olsun sana da

teletabi dedi ki...

Teşekkürler, Gaviscon'dan sonra başka ilaca meyletmem ben de.:)

KaRaMeL dedi ki...

Çokk geçmiş olsun.Elbette zordur ilaçlarla yaşamak.önemli olan derde az da olsa deva olması.ne mutlu sana ozaman.;)

teletabi dedi ki...

Teşekkürler. Evet bir kaç yıldır karın ağrılarım dindi.